Gezocht: matchmaker

geplaatst in: columns | 2

Diep teleurgesteld ben ik. In het Centrum voor Werk en Inkomen. Alles begint met taal, maar het stopt bij het CWI. Als het huidige kabinet écht bruggen wil slaan, heeft het bruggenbouwers nodig. Wil Cupido in deze crisistijd misschien zijn terrein verbreden? Mijn taalmaatje kan een goede matchmaker gebruiken. Want zij kan werken. En zij wil werken. Maar de strenge mevrouw op het Amersfoortse Werkplein houdt de deur bij voorbaat potdicht. Bah!

Alles begint met taal. Met die leus start mijn avontuur als taalmaatje. Een nieuwe Nederlander helpen zich mijn moedertaal machtig te maken; het is een vrijwillige droombaan. Ondanks goede bedoelingen stokken mijn eerste pogingen een analfabete Marokkaanse huisvrouw verder te helpen dan de absolute basis. De tweede match blijkt meer geslaagd. Een vrouw uit Irak, moeder van twee meisjes en een jongetje, beheerst mijn taal al prima. Daar hoef ik weinig voor te doen. Voor haar vlucht naar Nederland studeerde ze Translations aan de Irakese universiteit. Handig, want dat betekent dat zij het Latijnse schrift al kent en dat maakt het een stuk eenvoudiger een Europese taal te leren. Ruim een jaar lang kletsen we wekelijks over van alles en nog wat. Hoe waardevol en gezellig ook, als we binnen blijven zitten help ik mijn taalvriendin nooit echt verder.

Wat met taal begint, moet een vervolg krijgen. Nu haar zoontje in september naar school is gegaan, kan mijn taalmaatje erop uit om werk te zoeken. In een vreemd land, met een andere dan je eigen moedertaal, is dat spannend. Zeker voor een verlegen vrouw, die regelmatig dichtklapt als mensen tegen haar beginnen te ratelen. De vijver met banen waarbij al te veel gesprekken komen kijken slaan we dus bewust over. Omdat werken in volledige afzondering haar ontwikkeling ook stillegt, zoeken we iets daar tussenin. Een baantje als vakkenvuller? Overblijfmoeder op de school van haar kinderen? Postbode? We passen de eisen aan op haar mogelijkheden, maar een beetje salaris voor haar eerste voorzichtige stappen op de Nederlandse arbeidsmarkt is welkom.

We besluiten hulp te zoeken bij onze zoektocht. Vol goede moed stappen we het Centrum voor Werk en Inkomen binnen. Daar helpen ze welwillende werkzoekenden. Althans, dat denken we. Want het huidige regeerakkoord zegt: “Wie kan werken, hoort niet van een uitkering afhankelijk te zijn.” Zijn de medewerkers van het CWI daar al over bijgepraat? De strenge vrouw bij wie we aanschuiven heeft kennelijk een werkbespreking gemist. Als ik haar na een korte introductie de gelegenheid geef mijn taalmaatje het hemd van het lijf te vragen over haar intenties, gooit zij met een onvriendelijk “zelfs voor mensen die perfect Nederlands spreken is er niets, dus op betaald werk hoef je niet te rekenen” de deur dicht. Daar moeten we het mee doen.

Plaatsvervangend schaam ik me diep. Op de terugweg probeer ik mijn taalvriendin moed in te praten. We vinden wel iets. Maar in mijn hart ben ik net zo teleurgesteld als zij. En dus ben ik op zoek naar een goede matchmaker. Welke Cupido koppelt deze jonge, intelligente Irakese vrouw aan een (leuke) baan in (de omgeving van) Hoevelaken?

  • Kirsten Huisman

    Bleg, wat een rotte ervaring. Daar gaan je goede intenties … maarreh, wat blog je leuk, hoe komt het dat dat in feb 2013 is opgehouden? Te druk met betaalde klussen? Ik hoop het … Hartelijke groet van een beginnende zelfstandige (die al wel trainingen bloggen geeft – kan ik jou mooi als goed voorbeeld geven :))

    • admin

      Hoi Kirsten! Dank voor je compliment (dat ik – schaam, schaam – nú pas voor het eerst lees)! Te druk met opdrachten, werk in loondienst en mijn nieuwste functie (moeder, sinds ruim 2 jaar) ;-) Maar je reactie motiveert me de draad weer op te pakken. Dank!

      Hoe gaat het met jouw zzp-bestaan? Geef je nog steeds trainingen bloggen?