It better be diamonds!

geplaatst in: columns | 2

Wij.nl is stom! Zonder het verleidelijke vooruitzicht van een blije doos had ik de website nooit bezocht.

Dus ik geef toe, mijn hebberigheid is de echte schuldige. Maar inmiddels moet dat pakket minstens diamanten bevatten wil ik er echt blij van worden.

Want dit is mijn oogst tot nu toe: 23 reclamemails per dag en een dosis zoetsappigheid waar Yvon Jaspers nog kotsmisselijk van wordt.

 

Oké, ik heb dus mijn ziel (lees: gegevens) verkocht voor die blije doos die ik verderop in mijn zwangerschap bij Prénatal mag ophalen. Na alle zogenaamde cadeaus die ik tot nu toe ontvangen heb, gok ik dat de buit straks 3 kilo reclamemateriaal is en een speentje met ‘I love mama’ (en natuurlijk ook één voor papa). Zoiets. Veel meer kan het niet zijn.

Is dat waarom ik wij.nl stom vind? Nee. Waarom dan wel? Dat vertel ik graag. In de bulk mails die ik dagelijks ontvang, zat er op zekere dag één bij met de kop ‘Word jij onze nieuwe blogger?’ Bingo! Dacht ik. Want ik ben in blijde verwachting, maar ik weiger het alleen nog maar zwanger te zijn. Een blog op wij.nl zou me ruimte bieden voor alle perikelen rond mijn groeiende buik. Dan zou ik op mijn eigen website gewoon Nelleke zijn (met alles dat daarbij hoort). Dus klom ik, vol goede moed, in de pen.

Ik pakte een onderwerp dat overduidelijk bij mijn toestand hoort, maar dat iets geinigs heeft: mijn angst ’s nachts op straat te gaan slaapwandelen. Tsja, ik droom wat intensiever en ik begin wel eens een nachtelijke conversatie. Je weet dus maar nooit. En omdat niemand midden in de nacht in een string over de Dorpsstraat wil wandelen, schreef ik over mijn zoektocht naar een fatsoenlijke pyjama. Een intiem inkijkje vertaald naar een grappige blog. Want de emoties die door je heengaan bij het zien van dé twee streepjes kennen we al wel, toch? Mis! Een kleine twee maanden later (en geen enkele reactie van wij.nl, niet eens een ‘bedankt voor je moeite’) lees ik wat de zoektocht naar een nieuwe blogger heeft opgeleverd. Een zoetsappige omschrijving van de ontdekking van de zwangerschap door blogger 1 en een kort gezwijmel over de eerste keer dat blogger 2 het hartje van haar kindje zag kloppen. Hele bijzondere momenten hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar waarom kiest de redactie er twee van de dertien uit een dozijn?

Ben ik een slechte verliezer? Natuurlijk, het is kinderachtig om de schrijfsels van andere bloggers te dissen. Dat verdienen zij niet. De echte boosheid zit ‘m in het feit dat ik nooit iets van wij.nl gehoord heb in reactie op mijn inzending. Als je dan zelf moet constateren dat er wel een keuze gemaakt is, dan steekt dat gewoon extra. Als een lezer een blog met zo’n instelling leest, kan zelfs Aaf Brandt Corstius niet overtuigen. En nu vind ik wij.nl dus stom. Maak er maar zij.nl van, want ik hoor er niet meer bij. Zelfs niet voor diamanten.

  • admin

    Ha Nadya! Tsja, ik had het kunnen weten van die blije doos. Omdat ik zelf actief ben in marketing is het ook wel weer interessant om te zien hoe merken op doelgroepen inspelen. En dat zwangere vrouwen een hele gewilde doelgroep zijn voor marketeers, dat blijkt! Het bel-me-niet-register beschermt me gelukkig tegen telefoonterreur, dus de overlast blijft voor mij beperkt tot (e-)post. Maar ik ga vanaf nu mee in jouw missie!

    Wie weet zet ik mijn blog nog wel op mijn site, maar voor ik ’t weet schrijf ik alleen nog maar over mijn zwangerschap en dat wilde ik nou juist voorkomen…

  • nadya

    Ha Nelleke, herkenbaar die blije doos voor wat rotzooi en inderdaad n speentje en nog wat proefsachets e.d. Ik heb me ook laten verleiden de 1e keer maar oh wat heb ik daar spijt van gehad; mails, telefoontjes, post ik werd er gek van. Ik had hierna een missie; iedereen waarschuwen voor die beruchte doos; niet doen schreeuwde ik elke mama in blijde verwachting die er maar 1 ogenblik aan dacht haar ziel te verkopen voor een doos met niks. Ik heb hopelijk vele zielen kunnen redden..en wat betreft de blog; gemiste kans voor hen; misschien kun je je blog ergens plaatsen zodat andere mama’ s in spe alsnog kunnen genieten van jouw schrijfkunsten.